Terrace culture , στα Ελληνικά , κουλτούρα της κερκίδας . Αυτό θα είναι το θέμα αυτής της στήλης , η οποία θα ανανεώνεται , όποτε μας προκύψει . Το σίγουρο είναι ότι με την θεματολογία της θα ασχολείται με πολλά και διάφορα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το αγαπημένο μας σπορ και θα έχουν σαν κοινό άξονα αναφοράς τις κερκίδες .

Ενώ ο αγωνιστικός χώρος στο στάδιο , είναι η σκηνή στο σύγχρονό δράμα που ονομάζεται ποδόσφαιρο , η κερκίδα αποτελεί το ανάλογο του χορού στις αρχαίες Ελληνικές τραγωδίες . Η κερκίδα φτιάχνει ήρωες και τους αποκαθηλώνει με την ίδια ευκολία που οι Ρωμαίοι πολίτες αποφάσιζαν γιά τον θάνατο ή την χάρη ενός ηττημένου μονομάχου στο Κολοσσαίο . Η κερκίδα αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα εν δυνάμει χώρο έκφρασης γιά τον κάθε ένα που θέλει να βγάλει τα σώψυχα του σε δημόσια θέα , είτε θετικά , είτε αρνητικά , είτε αδιάφορα γιά τους δέκτες των μυνημάτων που εκπέμπονται . Έχει ομορφιά , έχει ασχήμια , μα πάνω απ'όλα έχει ζωντάνια και είναι πολύ πιό ενδιαφέρουσα από όλα όσα σκοτίζουν τον κάθε ένα στην καθημερινότητα της ζωής , σε σημείο που γιά πολλούς αποτελεί νόημα ζωής και ύπαρξης . Είναι η ίδια ένας μικρόσκοσμος του τι συμβαίνει στην καθημερινή ζωή . Αληθινή και ειλικρινής , τίθεται αυτόματα στο περιθώριο από αυτούς που επιβάλλουν ηθική της υποκρισίας , του δήθεν και του καθωσπρεπισμού στην καθημερινότητα μας . Είναι ένας χώρος όπου αναβλύζει καταπιεσμένο πάθος , πολλές φορές ακατέργαστο , αλλά ελεύθερο από κάθε ηθικοπλαστικό κανόνα . Η κερκίδα ήταν αυτή που επαναστάτησε στο Βυζάντιο , στη Στάση του Νίκα , όταν οι Πράσινοι και οι Βένετοι έκριναν ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι με την παράγκα των στοιχημάτων που έστησε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός στον Ιππόδρομο . Την κερκίδα με το πάθος της και το χρώμα της βλέπουν κάθε λογής πολιτικάντηδες λιμοκοντόροι , και θέλουν να κλέψουν κομμάτια της γιά να τους δοξάζει και να τα έχουν στην υποτέλεια τους . Την κερκίδα βλέπουν καιροσκόποι και κερδοσκόποι που φτιάχνουν διαφημιστικές καμπάνιες και προϊόντα στα μέτρα της γιατί αποτελεί target market και cash-cow των πωλήσεων τους .

Υπάρχει κάτι στην κερκίδα , που πηγάζει από την ανθρώπινη προϊστορία , αυτό που στα Αγγλικά λέγεται tribalism . Οι φυλές της κερκίδας , η κάθε μιά με τα χαρακτηριστικά της , την ιστορία της , την περηφάνεια της και την έμφυτη τάση πάντα να θέλει να υπερισχύει . Ερευνώντας σε βάθος χρόνου , αυτό ήταν κατ'ουσία το αρχέγονο ποδόσφαιρο , όπως παιζόταν στην χώρα που το γέννησε , την Αγγλία κατά τον μεσαίωνα . Αιώνες πριν εφευρεθούν τα φάουλ και τα πέναλτυ , γκολ έμπαινε όταν η μπάλα , που τότε ήταν μιά φουσκωμένη γουρουνίσια χοληδόχος κύστη , έφτανε μετά από την πάλη μεταξύ όχλων δύο γειτονικών πόλεων ή χωριών , στην πλατεία ή το μπαλκόνι της εκκλησίας του ενός εκ των αντιπάλων . Η επικράτηση του δυνατού πάνω στον αδύνατο . Η ανθρώπινη φύση όπως την περίγραψε ο Hobbes , όταν μιλούσε γιά state of nature . Η ψυχή του ποδοσφαίρου είναι η κερκίδα . Χωρίς το πάθος της το ποδόσφαιρο θα ήταν απλά 22 άτομα που κλωτσούν ένα φουσκωμένο πετσί .