Στο εισαγωγικό άρθρο της , η στήλη σταμάτησε εκεί που ανάφερθηκε η λέξη tribalism . Σε αυτό το άρθρο η στήλη θα ασχοληθεί με αυτό τον όρο έχοντας σαν βάση αναφοράς την Αγγλία .

Στην δεκαετία του 50 υπήρξε μιά αλματώδης άνοδος στο βιωτικό επίπεδο μετά από τα μίζερα χρόνια και τις καταστροφές του Β' παγκοσμίου πολέμου . Με το ξεκίνημα της δεκαετίας του 60 η νεολαία είχε λεφτά γιά να ξοδεύει και να ντύνεται . Ο απόηχος του Αμερικάνικου Rock n Roll των 50's , στην Αγγλία είχε βρεί γόνιμο έδαφος με εκφραστές τους Teddy Boys και τους Rockers , γιά να παράξει τη δικιά του εκδοχή στην συνέχεια , με πρωτεργάτες τους Rolling Stones , τους Who , τους Kings , τους Yardbirds , τους Beatles και να το εξάγει σαν British Invasion πίσω στην Αμερική . Κάπου εκεί άρχισαν να δημιουργούνται οι πρώτες φυλές της μόδας σαν τρόπου ζωής , η κάθε μιά με τον ενδυματολογικό της κώδικα , λεξιλόγιο και γλώσσα (slang) . Οι Rockers και οι Mods έγιναν πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες με τις συγκρούσεις τους στο Brighton , οι Who τραγουδούσαν στο θρυλικό "My generation" , "Ελπίζω να πεθάνω πριν γεράσω" , οι Rolling Stones άλλαζαν τα ήθη τραγουδώντας "Let's spend the night together" , ο Ray Davies των Kings τραγουδούσε "I'm a dedicated follower of fashion" , οι μίνι φούστες , η Twiggy , η Vivienne Westwood και η Carnaby Street είχαν γίνει το επίκεντρο της παγκόσμιας μόδας . Must των Μods , πέρα από τον ενδυματολογικό τους κώδικα , ήταν η αγάπη γιά τις νέγρικες Soul μελωδίες της Motown και της Stax Records και αγαπημένο τους μεταφορικό μέσο και αντικείμενο φετίχ , η Vespa .

Γύρω στο 1969 , ανάμεσα στους Mods είχαν ξεχωρίσει διαφορετικές τάσεις , με τον κύριο κορμό να ακολουθεί τυφλά της επιταγές της πανάκριβης Carnaby Street στην οποία παρείσφρησε η εξ' Αμερικής ψυχεδέλια των hippies , ενώ μιά άλλη τάση , κόντρα σε αυτό το ρεύμα , "αποσκίρτησε". Σε αντίθεση με τα φανταχτερά χρώματα , μακριά μαλλιά και τον ηδονισμό των hippies , ξύριζαν ή έκοβαν τα μαλλία τους με Νο.1 ή 2 στη μηχανή , φορούσαν t-shirts , τιράντες , άρβυλα με steel caps και jeans , όπως οι εργάτες και οι αχθοφόροι στα Docks . Έτσι γεννήθηκαν οι Skinheads . Προτιμούσαν να διασκεδάζουν με Ska , Rock Steady και Reggae , φορώντας τα καλύτερα τους ρούχα σε dancing balls , κάνοντας παρέα με Τζαμαϊκανούς μετανάστες που πολλές φορές ήταν συνάδελφοι τους από την δουλειά , αντιδρώντας στα ρατσιστικά στερεότυπα του φυλετικού διαχωρισμού , που επέβαλλαν τα ήθη της γραφειοκρατικής μεσαίας τάξης και της αριστοκρατίας . Στο Love & Peace των Hippies αντιπαράθεταν τυπικό πουριτανισμό και ανδροπρέπεια . Ανάμεσα σε όλα αυτά η αγάπη και το πάθος γιά το ποδόσφαιρο αποτελoύσαν σταθερή αξία και οι Skinheads αποτελούσαν μέρος των σκληροπηρηνικών οπαδών κάθε ομάδας .

Η στήλη μέσα στο πλαίσιο της έρευνας της γιά τον όρο tribalism , μετάφρασε και παραθέτει πιό κάτω , μέρος της μελέτης των A.J. Haley και Brian S. Johnston , "Menaces to Management: A Developmental View of British Soccer Hooligans, 1961-1986" , που είναι δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα http://www.thesportjournal.org ,

Τα μεταπολεμικά χρόνια , γιά το Αγγλικό ποδόσφαιρο ήταν χρόνια ανάπτυξης και αυτό αντανακλάται στα ρεκόρ εισπράξεων και παρουσίας του κόσμου στις κερκίδες . Όμως η αναλαμπή της νίκης στον Β' παγκόσμιο πόλεμο ξέφτισε , η αποικιοκρατική αυτοκρατορία χάθηκε , ξεκίνησε η επιβράδυνση των οικονομικών ρυθμών ανάπτυξης και την ίδια στιγμή εκφράζονταν ανησυχίες της κοινής γνώμης γιά το πρόβλημα της νεολαίας της εργατικής τάξης , του Rock'n'Roll και ειδικότερα των Teddy Boys . Teddy Boys ήταν το όνομα μιάς νεανικής ομάδας υποκουλτούρας (μτφ: youth sub-cult) , στα τέλη της δεκαετίας του 50 , που χαρακτηριζόταν από συγκεκριμένο τρόπο ντυσίματος και κτενίσματος , που χόρευε Rock'n'Roll και είχε φήμη γιά βία και κακή συμπεριφορά . Οι Teddy Boys θεωρούνταν επίσης σαν υπαίτιοι γιά την αύξηση των περιστατικών δημόσιας ανησυχίας στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια . Οι Teddy Boys ήταν αναμιγμένοι σε διάφορες περιπτώσεις σε εισβολή φιλάθλων στον αγωνιστικό χώρο και μαζικών καυγάδων με αντίπαλους φιλάθλους σε ποδοσφαιρικούς αγώνες . Όμως σε αυτό το πρώϊμο στάδιο , ο χουλιγκανισμός (hooliganism) , δεν είχε αναχθεί σε οικείο λεκτικό όρο στην Βρεττανία . Teddy Boys κατά τις αρχές της δεκαετίας του 60 , έξω από το θρυλικό Cavern Club στο Liverpool . Το επόμενο σημαντικό στάδιο γιά τον ποδοσφαιρικό χουλιγκανισμό ήλθε με την εμφάνιση της μόδας των Skinheads στα τέλη της δεκαετίας του 60 . Συμμορίες Skinheads , γεννήθηκαν στα συγκροτήματα των δημοτικών πολυκατοικιών της εργατικής τάξης , στις εργατικές συνοικίες και όλες τις πόλεις και μεγαλουπόλεις της Βρεττανίας . Όπως οι συμμορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες , οι συμμορίες των Skinheads επιδείκνυαν αφοσίωση και περηφάνεια στην κοινότητα/συνοικία τους . Βαρειά κατανάλωση αλκοόλ και καυγάδες με αντίπαλες συμμορίες ήταν τρόπος ζωής γιά αυτούς τους νεαρούς άντρες από την σκληρή εργατική τάξη . Ομάδα Skinheads στο δρόμο , στη δεκαετία του 60. Στο δεξί άκρο της φωτογραφίας ένας Τζαμαϊκανός skinhead με χαρακτηριστικά τατουάζ , ντύσιμο και κούρεμα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ενδυματολογικού τους κανόνα . Οι ίδιες συμμορίες Skinheads πήγαιναν σε ποδοσφαιρικές συναντήσεις γιά να υποστηρίξουν τις τοπικές τους ομάδες . Παρά το ότι υπήρχε η δυνατή αφοσίωση στην συγκεκριμένη κοινότητα /συνοικία , στις μέρες των ποδοσφαιρικών αγώνων , γινόταν αυτό που ο Paul Harrison περίγραψε ως "Bedouin effect" , "άνθρωποι από διαφορετικές συνοικίες οι οποίοι είναι θανάσιμοι εχθροί ολόκληρη την εβδομάδα μπορεί να είναι σύμμαχοι τα Σάββατα όταν αντιμετωπίζουν ξένους από άλλη πόλη". Bootboys βγαίνοντας από τις κερκίδες Οι κερκίδες πίσω από τις εστίες των τερμάτων , αποκαλούνται ως "ends" και αποτελούν παραδοσιακό χώρο χουλιγκανίστικης δραστηριότητας . Οι Skinheads της εποχής στα τέλη της δεκαετίας του 60 και αρχές του 70 , πήραν μαζί τους την νοοτροπία της προστασίας των ορίων των συνοικιών τους (μτφ : territoriality) , στα ποδοσφαιρικά γήπεδα . Αντίπαλοι οπαδοί προκαλούσαν αλλήλους με χειρονομίες , συνθήματα και εξευτελιστικά τραγούδια προοριζόμενα να δώσουν το έναυσμα γιά σύγκρουση μεταξύ των δύο . Τα ποδοσφαιρικά παιχνίδια ήταν τέλεια θέατρα επίδειξης αγρίων εκφράσεων αρρενωπότητας όπως βαρειά κατανάλωση αλκοόλ , ικανότητα στο να παλεύεις και θάρρος . Σκηνή έξω από Αγγλικό γήπεδο , όπου Βοotboys/Skinheads οπαδοί εξαναγκάζονται από την αστυνομία να βγάλουν τα άρβυλα τους , στα πλαίσια σωματικής έρευνας

Δεν μπορεί κάποιος , διαβάζοντας τα πιό πάνω , παρά να επισημάνει την αρνητική προκατάληψη που κυριαρχεί μέσα στην οπτική γωνία της μελέτης των A.J. Haley και Brian S. Johnston και την προσπάθεια δαιμονοποίησης κάθε νεανικής έκφρασης μέσα από την υποκουλτούρα . Η μόδα των Skinheads έσβησε στις αρχές της δεκαετίας του 70 , όταν δημιουργήθηκαν και πάλι διαφορετικές τάσεις (Bootboys , Suedeheads και Smoothies) . O χουλιγκανισμός είχε ήδη έλθει με τις ευλογίες του τύπου και των ΜΜΕ , παράγοντες οι οποίοι χάρην δημιουργίας ειδήσεων , πέραν τού τι έκανε η βασιλική οικογένεια , έπρεπε να έχουν κάτι να παρουσιάζεται σαν είδηση , αφού βία και σεξ αποτελούν διαχρονικά , θέματολογία που εξασφαλίζει εμπορευσιμότητα . Συνέτειναν στην ηρωοποίηση της βίας , με πρωτοπόρους τις tabloid λαϊκές εφημερίδες , με την μαζική προβολή της , αλλά και διογκώνοντας τις διαστάσεις της , αναγάγωντας την σε cool thing to do , σε εκατομμύρια διψασμένους γιά αντίδραση εφήβους , ανά την χώρα , οι οποίοι ασφυκτυούσαν μέσα στις Βικτωριανές πουριτανικές , ρατσιστικά διαμορφωμένες δομές μιάς κοινωνίας καστών όπου ο όρος social mobility αποτελούσε επιστημονική φαντασία . Ο χουλιγκανισμός είχε έλθει γιά μείνει και να μετεξελικτεί ο ίδιος σε αυτόνομο φαινόμενο και Βρεττανικό "export" . Το φαινόμενο των Skinheads , επανεμφανίστηκε προς τις αρχές της δεκαετίας του 80 στην Αγγλία , με διαφορετική μορφή , υπάρχει και μεγαλώνει παγκοσμίως σήμερα σαν νεανικό κίνημα , αυτή την φορά με κάποιες υπο-φυλές του να έχουν ασπαστεί την ρατσιστική ιδεολογία του National Front μέχρι και τον Ναζισμό και άλλες να είναι ιδεολογικά , διαμετρικά αντίθετες , όπως οι Traditionalists , οι Redskins και οι SHARP (Skinheads Against Racial Prejudice) . Θέμα μας όμως στην παρούσα στήλη δεν είναι οι Skinheads , ούτε ο χουλιγκανισμός , αλλά ο όρος tribalism και η σχέση του με τις κερκίδες στην Αγγλία , και εδώ τελειώνει η παρούσα στήλη . Χρονολογικά περιοριστήκαμε μέχρι και την εμφάνιση και αποδοχή ως πραγματικότητας του όρου χουλιγκανισμός , ως κοινωνικό φαινόμενο , από την Βρεττανική κοινή γνώμη στις αρχές της δεκαετίας του 70 . Ο όρος tribalism επεκτείνεται , μετεξελίσεται και βρίσκει εκφράσεις στις κερκίδες και μεταγενέστερα τόσο στην Βρεττανία αλλά και στον υπόλοιπο τον κόσμο μέσα στις ποδοσφαιρικές κερκίδες , αποτελεί όμως πλεόν αναπόσπαστη πραγματικότητα του λεκτικού όρου χουλιγκανισμός .